Comments on: Bilbao-New York-Bilbao, Kirmen Uribe

By: Ekhiñe II

Ekhiñe II — Tue, 04 Aug 2009 10:00:43 +0000

pd.-Ahaztu zait esatea berehala eta atseginez irakurri dudala liburua eta hurrengoa ere irakurriko diodala.

By: Ekhiñe

Ekhiñe — Tue, 04 Aug 2009 09:37:25 +0000

Nik Kirmen Uriberen hitzetan ez dut idazle gogoangarri bat somatu, produktu bat merkatura atera eta etekina atera nahi dion kudeatzaile bat ikusi dut gehiago. Telebistan egin dituen agerpenen ostean, bere burua produktu bihurtu nahi duela esan dezakegu erraz.
Baina irakurlea engainatzea ez da hain erraza.

Literatura beste gauza bat da. Badakigu. Lasai egon gintezke.

By: Bilardo Arregi

Bilardo Arregi — Mon, 29 Jun 2009 12:00:37 +0000

[...] “Zuzendariari” atalera gutun bat bidali zuen; irakurle emozionista talde batek Beñat Sarasola setiatu zuen bere blogean, Kirmen Uriberen Bilbao-New York-Bilbao nobelaz egindako iruzkinarengatik; eta, tira, [...]

By: jon

jon — Wed, 25 Feb 2009 15:46:42 +0000

xabier mendiguren, elkar-eko editoreak esana: kirmenek liburu “haundia” egin nahi zuela eta horregatik tipografia haunditu behar izan zutela.
eta baita orrialdeetako marjenak ere. bestela, orrialde kopuruz, ez baitzen liburu “haundia” izatera iristen.

niretzat horrekin laburbiltzen da dena. horrekin eta azalean betiko txalupa eta betiko “new york” ikustearekin.

mesedez, pasa ditzala pare bat urte “new york”-en eta joango zaizkio txorradak idazteko gogoak.

By: Kresala

Kresala — Mon, 23 Feb 2009 20:13:09 +0000

Esan gura izan dut: autofikzioa, terra sigillata.
Jaso gabeko mundua?
Eta Koldo Izagirrerenak?
Tobacco Days?
Erkiaga?
Zubikarai?
Txomin Agirre?

By: Kresala

Kresala — Mon, 23 Feb 2009 20:09:58 +0000

Duela hogei bat urteko autifikzioa: Abuztuaren 15ko bazkalondoa. Gero, Manu Militari. Geroago, Terra Sigillita. Konparau eizuz, txo!

By: Amaia Serrano

Amaia Serrano — Fri, 06 Feb 2009 23:43:22 +0000

Oraintxe ari naiz Uriberen liburua irakurtzen, beraz, ezin gauza handirik esan, hasieran bainago. Dena dela, Hedoi Etxartek dioen bezala, gehiegizkoa iruditu zait Beñati buruz Aitor Imazek dioena: “24 urteko ausart axolagabe bat”.

Zein ausarta den ezjakintasuna…

Barka eztabaidara berandu sartu izana, baina ezin nintzen halako deskalifikazio baten aurrean isilik geratu.

By: Iker

Iker — Fri, 02 Jan 2009 08:07:42 +0000

Urte berri on!
Beñat, zure kritika irakurri nuen bere garaian; gustatu zitzaidan. Gustoko dut zure idazteko manera, bai kritikan edo-ta poesian. Kirmenen liburua bart bukatu nuen (urte hasi eta bukatu dudan lehen liburua) eta sentsazio goxoa daukat. Liburu polita dela esango nuke, irakurterraza, sentsiblea eta pertsonala. Kirmenen estilo poetikoa nabari da. Nahiko era kaotikoan idatzita dagoela dirudien arren, paragrafo batetik bestera istorio diferenteak nahasten ditu uneoro, liburu osoaren batasuna oso ondo landua dagoela uste dut. Beraz, nire aldetik zorionak Kirmen liburuagatik eta zuri Beñat kritikarengatik (nahiz eta oraingo honetan ados ez egon).

P.D.: Liburuaren irakurketan Sarriren Lagun Izoztua liburuaz akordatu naiz.
P.D.2: Kirmenen idazkera Ken Zazpiren musikerakin lotzen dut, inkontzienteki.

By: Inaxio Esnaola

Inaxio Esnaola — Mon, 29 Dec 2008 19:11:51 +0000

Ez naiz literatur zalea. Bai, frikia. Beñat bezala. Kritikak ere idazten ditut, baina artearen beste alor batean. Beno, nik balorazioak egiten ditut; ez kritikak.

Urtean asko jota liburu bat irakurtzen dut euskaraz, eta beraz, nire iritzia hutsala izan daiteke.

Ez dut Kirmen Uriberen liburu bakar bat irakurri. Baloratu duena ere baliteke ez irakurtzea.

Baina ados nago Beñatekin. Bere iritzia eman duelako, besteek bezala. Ez besterik.

Nago (literatur zaleen hizkerara hurbilduz) Beñatek halako kritikekin sona irabazi baino “egurtuei” mesede egiten diela. Eta “egurtuen” jarraitzaile itsuei.

Jon Martin, Kirmen Uribe, … zein idazle mediatiko muxukatuko duzu hurrengoan? ;-)

P.D.: Sarritan eztabaidatu dut zurekin bai, Beñat, zure “balorazioengatik”. Laster izena aldatu beharko diozu txoko honi: Poxpolo ‘kaxa’. jiji

By: derzu

derzu — Mon, 29 Dec 2008 02:00:11 +0000

Esan nuen liburua irakurri ostean nire iritzia botako nuela eta badoa. Aldez aurretik esan behar dut nire aurreko inpresioa berresten dudala, hau da, kritika asko ez direla kritika literario baizik eta pertsonal, eta gehitzen dut ez zaizkidala batere gustatzen euskal kulturan gehiegitan azaleratzen diren inbidia zantzu horiek. Norbaitek kontaktuak lortu baditu, jarraitzaileak, mezenasak, eta baleko obra batekin oiartzuna lortzen badu, bejondeiola!

Nobelari buruz zer esan? Nobela denik ere ezbaian jarriko nuke. Pertsonalki gustora irakurri det, baina hori besterik ez. Erraz irakurtzen da, eta Kirmenen ohiko xamurtasun eta goxotasuna igarri egiten da orrialdeetan. Horregatik gustatu zait, batez ere.

Baina esan behar dut Beñaten hainbat ikuspunturekin guztiz ados nagoela, istorio gehiegi kontatzen dira (batzuk beharrik gabe esango nuke), denak hala-nola loturik, istorioetan sakondu gabe, haien funtsa erakutsi gabe-edo. Autofikzioa interesgarri izanda ere, autorearen hausnarketek leku gehiago beharko luketela iruditzen zait, saiakerarako espazio gehiago, alegia.

Esango nuke erdibidean gelditu dela Kirmen. Nobela puntu bat badu, saiakera puntu batzuk ere, ipuin tankerako zantzu batzuk, azalpen testu batzuk ere eta guzti, baina ez du asmatu dena behar bezela josten. Kaiko andreengadik ikasi beharko luke, agian.

pd.: autofikzioari dagokionez, bada haren paradigma-edo kontsideratzen dudan film oso on bat. Adaptation, Spike Jonz-ena. Oso gomendagarria, benetan.